เรื่องราวของปีเตอร์และนักจับดาว ดำเนินมาถึงตอนที่ ๓ ปีเตอร์เพิ่งจะรู้อดีตของตัวเองหลายประการ ซึ่งบ่งชี้ว่าเหตุใดเขาจึงถูกส่งตัวมารันดูนตั้งแต่แรกทำไมเขาจึงสัมผัสละอองดาวในปริมาณมาก ๆ ได้โดยไม่เป็นอันตราย ทำไม “อีกฝ่าย” จึงต้องการตัวเขานักหนา พ่อแม่ของเขาเป็นใคร ทำไมอยู่ ๆ ถึงหายตัวไป ฯลฯ แต่นั่นก็ยังไม่สำคัญเท่าคำถามถึงอนาคต การไม่โตและเป็นอมตะ เป็นสิ่งที่ดีจริงหรือ ขณะที่คนที่เขารักค่อย ๆ เติบโตขึ้น -- ทั้งเพื่อน ๆ และเด็กผู้หญิงที่เจอกันทีไรก็รู้สึกขัดเขินกันทุกที ปีเตอร์ผ่านการผจญภัยมามากมาย แต่เขารู้ดีว่าไม่มีอะไรจะเจ็บปวดเท่าการมองเห็นคนที่รักเติบโตและเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ แต่ความเป็นเด็กก็ชดเชยความเศร้าให้เขาได้บ้าง เพราะเด็กสามารถสนุกสนานได้ทันทีที่มีการผจญภัยใหม่ ๆ เกิดขึ้น และแน่นอนว่า บนเกาะมหัศจรรย์แห่งนี้ ยังมีเรื่องผจญภัยรออยู่อีกมากมาย สำหรับปีเตอร์ และบรรดา “เด็กหลง” ของเขา