Descartes, Tanri'nin varligini ve insan ruhu ile bedeninin birbirinden ayri oldugunu kanitlamaya calisir Metafizik Uzerine Dusunceler'de. Doneminin bilimlerine saglam bir temel olusturma kaygisiyla inzivaya cekilip kendini toplumdan soyutlayan bir dusunurun icsel yolculugunu anlatir. Descartes, eserinin basindan sonuna kadar sistemli bir kusku yontemiyle hareket eder. Baska bir deyisle dogru olarak bildigi ne varsa hepsini bir kenara atip tum onyargilarindan ve temelsiz inanclarindan arinarak yol alir. Bir yandan da insanin her seyden kusku duyabilecegini, ama bir tek kendi varligindan kusku duyamayacagini temellendirmeye calisir. Sonunda acik ve secik olarak algilanan her seyin dogru oldugu yargisina varsa da, zihnin guvenilirligiyle ilgili koklesmis kuskularinin hili kendisini rahatsiz ettigini fark eder. Bunlardan, ancak kendi icinde buldugu ve dolayisiyla var olan bir Tanri'dan gelebilecegine inandigi Tanri fikri uzerine tefekkure dalarak kurtulabilecegini anlar.Turceye ilk kez Lat