Empfehlungen basierend auf "Pucio chce siusiu, czyli Pożegnanie pieluszki"

"Moje miasto Łódź, tam wszystko się zaczęło" – mówi Leon Weintraub w cyklu rozmów z Magdą Jaros. Wychowywał się w czynszowej kamienicy przy ul. Kamiennej, tej samej, którą po latach rozsławiła w swojej piosence Osiecka. W 1939 roku miał pójść do gimnazjum, tymczasem musiał pożegnać się ze światem, jaki znał do tej pory i wraz z matką i siostrami przenieść się na ul. Jakuba w centrum getta. Praca, głód, percepcja ograniczona do znajdywania sposobów na przetrwanie, coraz mniej sił, aż wreszcie wywózka i gehenna obozowa. Czy można nadrobić stracony czas? Czy po takich doznaniach można znaleźć sobie miejsce wśród ludzi? "Wybaczenie, czy też usprawiedliwienie tych przekraczających ludzką wyobraźnię zbrodni nie jest dla mnie możliwe – przyznaje Leon Weintraub. - Pozostaje więc słowo POJEDNANIE. Oznacza ono zaprzestanie wysuwania wzajemnych zarzutów i zakończenie nakręcania »spirali wrogości i zła«. Tylko ten stan pozwala wspólnie tworzyć przyszłość".

Pierwsza książka Tolkiena zdobyła tak ogromną popularność, że dziś trudno wręcz spotkać kogoś, kto nie słyszałby o hobbitach. Od 1937 roku była wielokrotnie wznawiana w Wielkiej Brytanii i na całym świecie. Tolkien napisał ją dla swoich dzieci, ale stała się klasyką i wstępem do Władcy Pierścieni. To właśnie w Hobbicie Tolkien po raz pierwszy odmalował wypełnioną przez smoki, czarodziei i magiczne przedmioty krainę, którą przemierzają niezwykli bohaterowie w odwiecznej walce dobra ze złem.Hobbit to opowieść o niebezpiecznej wyprawie podjętej przez krasnoludy, które wyruszają wykraść strzeżone przez smoka złoto. Ich nieoczekiwanym partnerem jest hobbit Bilbo Baggins.Kim są hobbici?" Są to mali ludkowie, niżsi od nas o połowę i mniejsi nawet od brodatych krasnoludów (...). Zazwyczaj bywają dość brzuchaci, noszą jaskrawe, barwne stroje (...). Nie używają butów, stopy hobbitów są bowiem twarde, skórzaste i porośnięte gęstymi, brązowymi włosami, podobnymi do włosów (kręconych!) na ich głowach. Mają długie, zręczne, brązowe palce i poczciwe oblicza, a śmieją się dźwięcznie i donośnie (zwłaszcza po obiedzie, który, jeśli tylko mogą, jadają dwa razy dziennie)."Bilbo również bardzo sobie ceni dobre jedzenie, spokój i wygodę. Ale oto jego udziałem staje się wielka przygoda – pojmanie przez trolle, ucieczka przed goblinami, a wreszcie walka w wielkiej bitwie...

Drach wie. Wraz z kilkuletnim Josefem przyglada sie swiniobiciu. Jest pazdziernikowy poranek 1906 roku i, choc chlopiec nie ma o tym pojecia, ryk zarzynanego zwierzecia oraz smak wusztzupy powróca do niego kilkanascie lat pózniej, gdy po zakonczeniu wojny bedzie powracal na Slask.Nikodem nigdy nie byl w wojsku. Jest za to wzietym architektem. Z poprzedniego zwiazku ma piecioletnia córke, a po samochodowym wypadku blizne nad lewym uchem. Wlasnie rozstaje sie z zona, by ulozyc sobie zycie z inna. Drach jest jednak swiadomy, ze dziewczyna coraz bardziej wymyka sie mezczyznie.Miedzy Josefem a Nikodemem piekne, podle, smutne i - ostatecznie - tragiczne losy dwóch rodzin; wiek wojen i powstan, smierci i narodzin, milosci, zdrad i marzen, które nigdy sie nie spelnia. Drach o nich wie. Widzi przeszlosc i zna przyszlosc. Dla niego wszystko jest teraz...Saga rodzinna? Wielka opowiesc o Slasku? A moze powiesc totalna, która wymyka sie wszelkim kategoryzacjom? Autor Morfiny w szczytowej formie.

Pierwsza autobiografia wybitnego historykaKiedy się urodził, mama karmiła go za pomocą wiecznego pióra z pompką. Nie wierzono, że przeżyje.Uwielbiał podróże i świeże powietrze. Po studiach na Oksfordzie chciał zostać… przewodnikiem górskim. Sport miał we krwi. Nie znosił wylegiwania się na plaży, za to uwielbiał samodzielnie prać koszule w wannie i prasować je, stojąc na balkonie z widokiem na Pacyfik.Wybitny historyk, autor przełomowego Powstania ’44, jeden z najlepszych znawców Europy Wschodniej, wnikliwy obserwator rzeczywistości, po raz pierwszy opowiada tak osobistą historię: o rodzinie, dorastaniu w Bolton, karierze nauczyciela, związkach z Francją i Polską, samochodach, futbolu, trudnych decyzjach, odważnych celach. Wszystko w charakterystycznym, erudycyjnym Daviesowym stylu – pełnym anegdot i z szerokim tłem historycznym, a także z ostrym realizmem – bez grama idealizacji, za to ze szczyptą angielskiego humoru.

Jesephine rejste hjemmefra som ung og ensom pige. Nu kommer hun tilbage til hjembyen som en selvsikker kvinde med sin forlovede under armen. Hun var dog ikke forberedt på, hvordan mødet med familien og sin gamle forelskelse skulle komme til at vende op og ned på hendes liv

Tym razem opowieści układają się w odcinkowy thriller kryminalny z prawdziwego zdarzenia. Najwięksi przestępcy z Kaczogrodu i Myszogrodu łączą siły, by dokonać napadu stulecia. A co robią Bracia Be? Czy kradzież samochodu Donalda podczas balu charytatywnego to ich sprawka? Czy to możliwe, że nie radzą sobie z koszem pieniędzy Sknerusa i stali się pośmiewiskiem gazet? A może planują zrezygnować z napadów i założyć zespół hip-hopowy?

"Flora Steele i Jack Carrington, autor kryminałów, zjawiają się na uroczystym otwarciu hotelu. Doskonała pogoda, wspaniałe przyjęcie i coś, czego nigdy wcześniej nie było w Abbeymead-koncert rock'n'rollowego zespołu! Kiedy wydaje się, że nic nie może zepsuć tak cudownego dnia, ognistowłosa wokalistka upada martwa na scenie. Jak doszło do przedwczesnej śmierci młodej kobiety o wspaniałym głosie? Flora ma przeczucie, że to nie był zwykły wypadek i jest zdeterminowana, aby odkryć ponurą tajemnicę. Zwłaszcza że prowadzący śledztwo sierżant jest zupełnie bezradny... Czy Florze uda się znaleźć winnego, zanim stanie się kolejną ofiarą? A może jej dociekliwość ściągnie niebezpieczeństwo również na Jacka?"--Back cover.

Includes material on Alphonese Bertillon, Scotland Yard, Adolf Beck, Doctor Crippen, Bernard Spilsbury, Marie Lafarge, Marie Besnard, Sacco-Vanzett, St. Valentine's Day Massacre, among other topics.

"Radosna historia na początek dnia wprawi w dobry nastrój każdego malucha. Czytaj i oglądaj piękne ilustracje razem ze swoją pociechą! Głównym bohaterem książeczki "Pucio mówi dzień dobry" jest kilkuletni chłopiec, który z radością rozpoczyna nowy dzień. Autorka przedstawia proste scenki, które są obecne w życiu każdego małego czytelnika. Bohater wstaje rano, wita się z rodziną: mamą, tatą, siostrą Misią i maluchem Bobo. Następnie chłopiec myje ząbki, ubiera się, zjada posiłek i karmi swoje zwierzątka. Obserwuje swoje otoczenie i poznaje świat. Rutyna dnia powszedniego opisana jest w sposób zwięzły i przystępny dla najmłodszych."--

"W pokoju Pucia i Misi panuje niezły bałagan! Bez pomocy taty chyba nie uda się z nim rozprawić! Tylko jak znaleźć chęci do sprzątania, jeśli przy okazji znajduje się dawno zagubione zabawki, którymi natychmiast trzeba się pobawić? Absolutnie nie można tego odkładać na później... Ale kiedy w skrzynce na narzędzia nie ma bardzo potrzebnego klucza, wszystko staje się jasne: porządek w warsztacie to podstawa, czas go wreszcie przywrócić!"--Back cover.