افسانهٔ ۱۹۰۰ ، داستان پیانیست اقیانوس، متنی است در نوسان بین نمایش و حکایت. البته برای نوشته‌هایی از این دست نمی‌توان عنوان مشخصی تعیین کرد. شاید خیلی هم مهم نباشد. مهم این است که به نظرم داستان زیبایی است و ارزش روایت شدن دارد و دوست دارم که خوانده شود.الساندرو باریکوگاهی در رویاهایم به کشتی برمی‌گشتم، به سالن درجه سه، برای گزارش دادن به مهاجرانی که اپرا می‌خواندند و نووچنتو که موسیقی عجیبی می‌زد. و من، دست‌هایش، چهره‌اش و اقیانوس اطرافش را مجسم می‌کردم.