Aldatanlar aldatmakla yetinmezler; onlar, ihanete ugrayandan bunun icin uzulmemesini, kahirlanmamasini, dertlenmemesini, sevdiginin bir baskasiyla yasadigi hazzin ustune kendi acilarinin golgesinin vurmasina izin vermemesini de isteyecek kadar bencillesirler. Ihanetin yarattigi ve hem aldatanin hem aldatilanin hayatina yayilan kederli golgeyi, isterler ki aldatilan temizlesin, aldatani vicdan azabindan, sucluluktan, bir baskasini haksiz yere uzmus olmanin utancindan kurtarsin; bunu elde edebilmek icin aldattiklarinin onunde alcalmayi, kendilerine acindirmayi, gulunc saklabanliklarla bir gulucuk koparmaya ugrasmayi mubah sayarlar ama ne yaparlarsa yapsinlar bu armagani aldattiklarindan alamazlar; aldatilan, elinde kalan son silahi asla kendini aldatana gonul rizasiyla teslim etmez. Ragip Bey de, sehrin bir isyanla sarsildigi o aksam, akibeti mechul bir yolculuga cikarken, istedigi armagani alabilmek icin farkina varmadan kendisini acindirmaya ugrasti; eger yaptigi seyin farkina varabilseydi bunu asla yapmazdi ama o anda, kendi kederiyle sogumus kadinin bir tebessumune, yari karanlik odada tek basina Kuran okuyan yalniz kadinin kendisine bagislayacagi bir vicdan rahatligina oylesine muhtacti ki kendisine hkim olamadi. "Bir catisma kacinilmaz gozukuyor, gidip de donmemek var, hakkinizi helal edin." Hatice Hanim'in verdigi cevabi hicbir zaman unutmadi: "Benim sizde bir hakkim yok."