Onunla bir omur degil onun icin bir omurdur sevda “Suc bende! Acilarimi disa vursam sorun yok. Ama olabildigince acilasmis sozcukleri ortaliga sacacagima yutuyorum. Pervasizca zehirliyorlar beni...” diyor Siir. “Kardeslik zorunlu arkadaslik, arkadasliksa secilmis kardesliktir” dedirten bir can dost, Eda var yaninda. Ve Siir’in hayatina dokunan uc erkek... “Bugune kadar duydugum, okudugum, dinledigim ya da seslendirdigim butun siirlerden daha guzelsin!” diyen Ezel. “Askin yasi yoktur, mantigi da” tezini savunan Baran. Ve hikyesi, “Seni herkesten kiskaniyorum” ile “Nereden sevdim o zalim kadini” arasinda sikisip kalmis bir Recep. Siir’in ruh hali ise karmakarisik. Soyle ifade ediyor kendini: “Butun renkler cekip gitmis hayatimdan Siyaha, beyaza raziyim da... Kapkara bir kuytunun derinine itivermisler beni Gozlerim gokkusaginin yedi rengine hasret Dokunsalar tel tel dagilacak yuregim Beynimse coktan yukunu almis Darmadagin...” (Tanitim Bulteninden)