Say ettim; yalnizlikta, acizlikte, caresizlikte… Say ettim; tevekkulde, teslimiyette, rizada... Say ettim; nefiste… kalpte… ruhta… askta… sukûnda… Nefisten kalbe, kalpten nefse say ettim… Doktum tum cakil taslarimi… Gozyaslarimin verdigi serinlik ruhumu biraz ferahlatmisti. Tum cesaretimi toplayip bakislarimi yavrumun oldugu yere dogru uzattim. O da ne? Gozlerime inanamadim. Kupkuru colun ortasinda bir ananin gozyaslari rahmet, kanayan yuregi kaynak olmustu. Bu su, kizgin colde anayi temsil eder gibi akacak, kiyamete kadar gozyaslarimla bereket bulacakti. Nuriye Celegen, Ask-i Sukûn'da, Hazreti Hacer'in, teslimiyet ve tevekkulden orulmus, yalnizligin en koyusundan gecip hepimize analik eden sefkatiyle bereketlenen buyuk yolculugunu anlatiyor. Her kadin Hacer'dir, fark yuruyustedir… (Tanitim Bulteninden)